مدیریت بیکار

پرستاران بخش اورژانس افراد ورزیده ای هستند که در زمینه کلیه زیر گروه هی پرستاری اطلاعات وسیعی دارند. مراقبت های اورژانس شامل مراقبت از بیماران با مشکلات داخلی، جراحی، پرستار مادران و نوزادان، کودکان و بیماری های راوانی و بهداشت عمومی است. بنابر این افراد دارای دانش، مهارت و نگرش کافی در کلیه زمینه های پرستاری باشند. همچنین باد در تکنیک های بررسی بیمار،معاینات فیزیکی، روش کنترل وضعیت گردش خون و احیای قلبی وریوی ماهر باشد.

داشتن دانش کافی جهت تشخیص و طبقه بندی فوریت ها، جمع آوری اطلاعات صحیح هنگام گرفتن شرح احوال از بیمار، ارائه مراقبت های لازم به هنگام مرخص شدن بیمار، پیش بینی مراقبت های لازم جهت برطرف کردن مشکلات بیمار و یا مسائل ناشی از تروماها، لازمه کار آنها است. سایر مسئولیت های آنها مربوط به موقعیت های پرتنش و پر اضطراب و نیز برخورد با بیمار بیهوش است. پرستار اورژانشباید با افراد در سنین مختلف،فرهنگ ها، رسوم و مذاهب متفاوت ارتباط برقرار کنند(داشتن دانش، مهارت و نگرش کافی در به کار گیری مهارت های برقراری ارتباط مناسب)و مسائل اخلاقی و قانونی را نیز مد نظر قرار دهند. آنها نسبت به نیاز های ویزه افراد و شیوه زندگی آنها باید حساس باشند. زیرا چنین عوارضی اغلب را نیز روی فرآیند مشکل گشایی و مراقبت های بهداشتی تاثیر می گذارند. داشتن مهارت در مدیریت و رهبری نیز از جمله نقش های ویژه پرستار اورژانس است  اگر چه پرستاران اورژانس به عنوان افرادی که در بخش اورژاس کار می کنند شناسایی می شوند. اما حیطه عملکرد آنها عملاً مدارس، درمانگاه ه، کارخانه ها،بخش های سیار مراقبت های ویژه(آمبولانس)، مکان ها و محافل عمومی را نیز در بر می گیرد. این پرستار جهت ارائه خدمات اولیه برای حفظ حیات، تثبیت وضعیت جسمی بیمار قبل از انتقال به یک بیمارستاندیگر و مراقبت و کنترل افرادی که دچار بیماری حاد شده اند تا رسیدن پزشک، ورزیده می شوند. نیروهای پلیس و کارکنان آتش نشانی نیز ممکن است با تیم اورژانس(پزشک، پرستار، پیراپزشکان و تکنسین های فوریت های پزشکی) در ارتباط نزدیک باشند. گروه هایی که حمایت های اولیه و اساسی را در حوادث و موارد حاد به عهده دارند میتوانند با اتوموبیل و هلی کوپتر و سایر وسایل نقلیه به صورت یک بخش سیار مراقبت های ویزه همراهبا کادر پرستاری و پزشکی منتقل شوند.

به معنی دسته بندی کردن بیماران بر حسب نیاز های خاص فرد در آنها بر اساس مراقبت است. تصمیم گیری تریاژ معمولاً توسط پرستار تریاژ و با توجه به اطلاعات وی و بررسی وضعیت بیماران انجام می گیرد. تریاژ واژه ای است فرانسوی از لغت(tier)= دسته بندی، این وازه برای اولین بار جهت دسته بندی مجروحین صحنه جنگ در ارتش فرانسه به کار گرفته شد.و کم کم این فرآیند گسترش و توسعه پیدا کرد به طوری که امروزه در اکثر وضعیت اورژانس  مورد استفاده قرار می گیرد. گروه تریاژ پرستاران لیسانس و بالاتر که بررسی و شناخت سریع انجام می دهند اولین افرادی هستند که با مصدومین مواجهه می شوند. و بر اساس دسته بندی بر حسب اولویت ها، مصدومین را به مناطق درمانی مناسب ارجاع می دهند(سور وایزر ها بر نحوه انجام کار پرستاران بخش اورزانس و انتقال بیماران نظارت دارند.

معمولاً رادیولوژی توسط پزشکان بالینی معین می شود. رادیولوژیست باید از علائم بالینی بیمار  مطلع باشد تا بتواند عکس مناسب گرفته و نتایج را به خوبی تفسیر کند. دو هدف اساسی جهت در خواست رادیولوژی وجود دارد.

1.     مطرح کردن یک یا دو تشخیص احتمالی و گرفتن عکس مناسب جهت تایید احتمالات یا رد آنها است

2.     در خواست تعدادی عکس با هدف مبهم در جهت علائم بیماری است

معمولاً هنگامی باید عکس درخواست شود که احتمال معقولی بر تاثیر آزمایش بر نحوه درمان بیمار وجود داشته داشته باشد. فاصله زمانی بین عکس های بیمار جهت پی گیری باید مناسب باشد. عکس درخواستی باید برای تعیین محل دقیق مشکلات بیمار اختصاصی باشد و نیز باید از روشی استفاده کرد که مقدار رادیاسون در آن حداقل باشد. اشعه X در تمام انواع رادیولوژی ساده و CT-scan استفاده می شود. ای تصاویر بر اساس که اشعه X در حین عبور از بدن به میزان متغیری جذب می شود. هوا کمترین جذب و بیشترین تیرگی را در عکس دارد. کلسیم بیشترین میزان اشعه را جذب می کند. بنابر این استخوان ها و سایر ساختمان های کلسیمی سفید به نظر می رسند. بافت های نرم مانند احشای توپر، ماهیچه ها، خون، مایعات، دیواره روده و . . . (بجزء چربی) همگی ظرفیت جذب مشابهی دارند و به صورت سایه خاکستری رنگ یکسانی ظاهر می شوند. چربی کمی سیاه تر از بافت های نرم به نظر می رسد.

اصطلاح PA(خلفی-قدامی) یعنی دسته از پرنو از خلف با قدام می آید. این نما نمای استاندارد عکس سینه است. نمایAP(قدامی-خلفی)از قدام گرفته می شود. اصطلاح(Frontal)به نمای AP یا PA گفته می شود.

CT-scan:

 در CT-scan نیز همانند رایدوگرافی اشعهX استفاده می شود ولی این دو روش تفاوتهایی با هم دارند. از جمله اینکه CT-scan نسبت به فیلم عکاسی از دستگاه آشکار ساز حساس تری برای اشعه X استفاده می کند و در ضمن داده های اشکار ساز توسط کامپیوتر اصلاح می شوند.خصوصیت بارز CT-scan این است که می تواند تفاوت های بسیار کم در مقدار جذب اشعهX رانشان دهد. در این روش ضخامت مقطع تصویر برداری معمولاً بین 1 تا 10 میلی متر است.

در این روش صوت با فرکانس زیاد از یک مبدل به درون بدن فرستاده می شود. جهت ایجاد تماس صوتی مناسب از یک ماده ژله ای بر روی پوست استفاده می شود. مایع رسانای خوبی برای امواج صوتی و ماوراء صوت می باشد. لذا سنوگرافی برای تسخیص کیست ها، بررسی ساختمان های پر از مایع (مثل: مثانه و دستگاه صفراوی)و نشان دادن جنین در کیسه آمنیونی مناسب است. ضمناً از سنوگرافی برای نشان دادن ساختمان های توپری که مقاومت صوتی متفاوتی با بافت های طبیعی مجاورت دارند(متاستاز ها) استفاده می شود.

صوت بازتابیده از یکیک ساختمان متحرک تغییر فرکانس می دهد که مطابق با سرعت حرکت ان ساختمان است، به این پدیده اثر داپلر می گویند. این تغییر فرکانس به یک پیام شنیدنی قابل تبدیل است و اصل اساسی پروپ داپلر است که در مامایی برای گوش دادن به صدای قلب جنینی به کار می رود. از اثر داپلر می توان برای تصویر برداری از جریان خون تومور ها به کار می رود.

اصول پایه MRI بر این اساس است که هسته های بعضی از عناصر وقتی در میدان مغناطیسی قوی قرار می گیرند با نیروی مغناطیسی در یک راستا قرار می گیرند. در میدان های با قدرت هی فعلی هسته های هیدروژن موجود در آب و چربی ها مسئول ایجاد تصاویر آناتومیک می باشند. بر خلاف CT-scan زمان انجام MRI طولانی است ولی اکثراً برای تصویر برداری از مغز و نخاع CT-scan بهتر است. یکی از مزایای MRI این است که هیچ اشعه یون سازی ندارد، بنابر این MRI تشخیصی اثر نامطلوب به جای نمی گذارد. هالفوماسیون های شریانی-وریدی به راحتی و بدون ماده حجاب به کمک MRI مشاهده می شود.

1.    دارندگان پیشینه میکر قلبی

2.    در صورت وجود یا شک به وجود اجسام خارجی فلزی داخل چشمی

3.    استفاده کنندگان از گیره های آنوریسم

باید از رایاسون غیر ضروری اجتناب نمود،عکس هایی با تنقیه باریم، عکس مهره های کمری CT-scan نسبتاً نیاز به اشعه زیادتری دارند و در صورت امکان باید بیشتر از روش های سونوگرافی یا MRI استفاده شود. متعاقب رادیاسون به غدد جنسی احتمال بروز جهش هل=ای نامطلوب ژنتیکی وجود دارد. ضمناً هیچ آستانه ای برای میزان بروز جهش وجود ندارد، بنابر این مقدار پرتوتابی بی خطر بی معنی است.

امروزه تست های تشخیصی و آزمایشگاهی بسیاری برای کمک به تشخیص صحیح و به موقع مشکلات و بیماری های بالینی اابداع شده است. با پیشرفت و توسعه دانش بشری، تعداد این تست ها رو به افزایش و کیفیت آنها نیز رو به بهبود است. در این میان نقش پرستار به عنوان یکی از تامین کنندگان خدمات درمانی مراکز و موسسات خدمات درمانی (بیمارستان ها و مراکز خصوصی) بسیار چشمگیر و حساس است. غالباً تصور می شود که پرستاران فقط وظیفه مرتب کردن برگه های گزارش آزمایش را برعهده دارند. در حالی که در حیطه نقش های مختلف پرستاری از جمله تعلیم، مسئولیت پرستار علاوه برآموزش صحیح مددجو و ارائه توضیحات لازم در مورد تست و شیوه انجام آن، شامل آماده سازی مناسب مددجو برای تست و مراقبت های قبل و پس از انجام تست در چهار چوب فرآیند پرستاری و گزارش یافته های غیر طبیعی و عوامل داخله کننده در نتایج تست می باشد. لازم به ذکر است پرستاران در هر مورد باید روال انجام تست در موسسه یا بیمارستان خود را پیگیری کنند و اطلاعات مورد نیاز را در اختیار مددجو قرار دهند. مقادیر طبیعی برای هر تست ممکن است از آزمایشگاهی به آزمایشگاه دیگر متفاوت باشد.

·        درباره تست های آزمایشگاهی و تشخیص آگاه و مطلعباشد.

·        آموزش بهداشتی متناسب با مشکل بالینی به بیمار ارائه کند.

·        اهداف و شیوه انجام هر تست را به مددجو و خانواده اش توضیح دهد.

·        برای پاسخ گویی به سوالات زمان را در نظر بگیرد و در دسترس باشد.حامی و پشتیبان مددجو و خانواده اش باشد.

·        شیوه انجام تست را که برای هر تست ذکر می شود اجرا کند. نمونه ها را با مشخصات مدد جو برچسب بزند.

·    یافته های تست را به مشکلات بالینی و دارو ها ارتباط دهد.تست ممکن است به منظور تایید یک مشکل مشکوک مجددآً تکرار شود.

·    نتایج غیر طبیعی را به تامین کننده خدمات درمانی گزارش کند.نتایج تست را با سایر تست های آزمایشکاهی و یا تشخیص مقایسه کند.

·        مددجو را تشویق کند تا در تاریخ های ویزیت مجدد جهت مراقبت پیگیری، مراجعه کند.

·        به هنگام انجام تست های تشخیصی

o       مددجو را واداردقبل از تجویز دارو ها آمادگی اولیه یا قبل از تست یا هر دو ادرار کند.

o       تاریخچه از آلرژی به ید یا غذای دریایی بدست آورد

o       از نظر واکنش آلرژیک به رنگ کنتراست،مشاهده کند.

o       علائم حیاتی معیار را بدست آورد. علائم حیاتی را در صورت لزوم بعد از تست ،کنترل کند.

o       در صورت مصرف سداتیو،به مددجو تذکر دهد تا برای رفتن به منزل رانندگی نکند.

نکته:

1.   دارو های مصرفی مددجو را می توانند بر نتایج تست تاثیر بگذارند، روی برگه درخواست ازمایشگاه(روی برچسب نمونه)باشد.

2.     برای گرفت خون وریدی از بکار گیری بازو یا دست دارای خط داخل وریدی (IV) خوداری کند

3.     مقدار توصیه شده نمونه(خون،ادرارو . . . )را جمع آوری کند.

4.   از همولیز نمونه اجتناب کنید[ تکان دادن شدید نمونه خونی به سلول های قرمز خون(RBCs)صدمه زده و احتمالاً موجب تستس نادرست(به دلیل همولیز نمونه خون)می شود]. نمونه خون را باید به آرامی چند بار سر و ته کرد تا با ماده ضد انعقادمخلوط شود(در صورت موجود بودن).

5.   به هنگام جمع آوری نمونه خون، تورنیکه را نباید به مدت بیش از یک دقیقه بسته نگهداشتو این کار می تواند موجب جابجایی از رگ داخل فضای بافتی شود که منتحی به غلظت خون و منجر به نتایج اشتباه می شود.