فتخارات تاریخ پزشکی ایران اسلامی - وضعیت بیمارستان های مسلمین
یکی از مهمترین پیشرفت های پزشکی مربوط می شود به وضعیت بیمارستان های اروپا در آن زمان . در رابطه با بیمارستانهای اروپا خانم دکتر هونکه مطلب جالبی دارد او می نویسد:
یکی از اولین بیمارستانهای اروپا هتل دیو (پناهگاه خد ا) در پاریس بود (تاریخ تأسیس 1736 میلادی ) که به قول افرادی که در آن زمان مشاهده کرده اند ، بهترین بیمارستان اروپا بود. روی زمین آجر فرش ، علف خشک پهن کرده و روی این عل فها بیماران تنگ هم خوابیده بودند پای یکی کنار سر دیگری بچه ها کنار پیرها بله حتی چیزی که باور کردنی نیست ولی واقعیت دارد اینکه زن و مرد مخلوط بودند و افراد دارای امراض مسری کنار بیماران بانقاهت جزئی همه تنگ هم و کنار هم بودند طوریکه بدنهایشان به همدیگر چسب یده بود . زنی با درد زایمان ناله می کرد، بچه ای در پیچ و تاب مرگ بود، یک بیمار مبتلا به تیف وس با آتش تب در حال هذیان و کابوس ، مسلولی سرفه می کرد و بیمار جلدی با نخنهایش دیوانه وار پوست بدن خود را که خارش و سوزش داشت خراش می داد . غالبا ا بتدائی ترین مایحتاج در دست نبود . بدترین غذا را به بیمارستان می دادند و آ ن فقط آن هم نه به اندازه کافی و نه سر وقت ، بلکه در فواصلی نامعین ، غذا فقط آن وقت زیاد می شد که مردم خیرخواهی که به ملاقات یم آمدند همراه می آوردند به این خاطر درب بیمارستان شب و روز باز بود هر کسی می تو انست بیاید و هر چیز خوراکی که می خواهد همراه خود برای بیماران بیاورد . بدین ترتیب اگر مریضی در یک روز از فرط گرسنگی نیمه جان می شد در عوض روز دیگر شاید می توانست بر اثر پر خوری رودل کند بحال اغماء بیافتد و بمیرد. تمام ساختمان پر بود از مگس و حشرات نفرت انگی ز هنگام صبح داخل سالنهائیکه بیماران خوابیده بودند ، هوا بقدری متعفن بود که محافظین و پرستاران جرأت نمی کردند داخل شوند مگر اینکه اسفنجی بسرکه آغشته جلوی بینی و دهان بگیرند . جسد مرده ها معمولا 24 ساعت و غالبا بیشتر در همان مکان که جان داده بودند به جای می ماند تا اینکه بعدا حمل کنند . مریض های دیگر می بایست در تمام این مدت در کنار جسد بیجان بسر ببرند در حالیکه جسد در این جو نامساعد بزودی بو یم گرفت و اطرافش مگسهای سبز رنگی که لاشه خوارند جمع می شدند.