با توجه به رشد روز افزون كشورهاي پيشرفته براي بكارگيري مديران در تمامي زمينه هاي كاري و پي بردن به اين نكته اساسي كه رشد كشور جز در سايه افراد آموزش ديده اي كه بتوانند به خوبي از سرمايه انساني و مالي سازمانها استفاده نموده و موجب پيشرفت سازمانها و در نهايت كشور باشند صورت نمي گيرد و در زماني كه تمام دنيا در پي مديران آموزش ديده براي اداره تمامي نهاد ها است در نهايت تعجب مشاهده ميكنيم كه در يك حركت دور از ذهن وزارت بهداشت اعلام ميكند كه مديريت بيمارستانها به پزشكان عمومي واگذار گردد.تقاضايي كه هر فردي را به تعجب وا ميدارد.

  واقعا" دليل اين كار چيست؟ در كجاي دنيا چنين مي باشد؟ از يك طرف نياز جامعه ارتقاي كيفيت ارايه خدمات سلامت مي باشد كه اين معضل جز با استفاده از نيروي آموزش ديده در اين زمينه قابل حل نيست از طرفي ديگر مديراني كه خود وزارت بهداشت باني آموزش اين افراد است و ميتوانند در اين زمينه موثر باشند بكار گرفته نميشوند و جالب تر آنكه يكي از دلايل خود را بالا بردن كارايي و اثر بخشي بيمارستان بيان مي كنند حال اين سوال پيش مي آيد كدام كارايي و اثر بخشي؟؟!! براي بالا بردن دو عملكرد مديريتي كه از نامشان همه چيز نمايان است آيا واقعا" فردي كه تحصيلاتش در همين زمينه مي باشد شايستگي بيشتري دارد يا يك پزشك عمومي كه در تمام طول تحصيل خود با مسايل باليني روبروست در حاليكه به اعتقاد كارشناسان اين فن ۸۰٪ مسايل بيمارستان اداري اند و هرچه به بالاي هرم سازماني ميرويم امور مديريتي تر ميشوند.

  هر چند كه اداره امور بيمارستان در نگاه اول امور روتيني هستند كه به طور روزمره با آن مواجه اند و شايد يك پزشك هم با مدتي كار كردن آن را بياموزد ولي هدفي كه يك بيمارستان به دنبال آن است حل كردن مسايل و مشكلات فراواني است كه بيمارستانهاي ما با آن دست و پنجه نرم ميكنند و حل بحرانهاي بيمارستان و بالابردن كيفيت خدمات درماني و افزايش كارآيي و اثر بخشي و... را تنها افراد متخصص در زمينه مديريت توان حل كردن آن را دارند و ميتوانند موجب حركت رو به بهبود بيمارستان گردند

  مديريت نه تنها حفظ شرايط موجود نيست بلكه حركتي رو به رشد و پويا ميباشد كه با توجه به سرعت رشد فزاينده دنيا در جهت ارتقاي سلامت بايد بتوان خود را در شرايط محيطي متغير با آن منطبق كرد

  آيا واگذاري بيمارستان به جز افراد متخصص در اين زمينه به يك پزشك عمومي به غير از بالا بردن هزينه هاي آموزشي كه متاسفانه در اين زمينه كارايي هم ندارد و ضرر اقتصادي ظاهري در اين زمينه كه در برابر زيان هاي آينده بسيار ناچيز قلمداد ميشود و ضررهاي بزرگتر در دراز مدت و تاثير آن بر سلامت جامعه چيز ديگري در پي دارد؟ كه اگر چنين بود كشورهاي پيشرفته در نظام سلامت نيز همين كار را ميكردند

  آيا جز اين است كه آمار و ارقام نشان دهنده رشد بيمارستانها پس از بكارگيري مديران تحصيل كرده مي باشد افزايش درجه اين بيمارستانها به تنهايي گوياي واقعيت است

  حال اين سوال پيش ميآيد با چه هدفي اين پيشنهاد ارايه شده و چه چيزي را دنبال ميكند كه مغاير با حركت تمام دنيا ميباشد اميد است وزارت بهداشت به دور از تاثير بعضي از افراد ذينفع و گروههاي خاص صنفي با ديدي باز به اين مساله انديشيده و با در نظر گرفتن عواقب كار تصميم بهتري بگيرد